Salafisme: de oplossing tegen radicalisme

Vele islamitische ouders maken zich zorgen over hun kinderen. Zij worden dagelijks geconfronteerd met kinderen die afgestoten en buitengesloten worden van de Nederlandse samenleving. Waarom? Omdat zij niet voldoen aan de normen en waarden die bepaalde mensen superieur achten. Sterker nog, zij beschouwen zichzelf als de superieuren, waaraan een ieder zich dient aan te passen. Acceptatie? Dat komt niet voor in hun woordenboek.

 

Deze zogenaamde “superieuren” zijn het probleem in onze samenleving. Zij accepteren de ander niet en weigeren hem daarenboven in zijn waarde te laten. Dit werkt onverdraagzaamheid en polarisatie in de hand. Aan deze “superieure” normen en waarden en de drang om dit op te leggen aan anderen, ligt een verkeerde opvoeding ten grondslag.

 

Waarom wordt er anno 2016 anders nog gesproken van “integratie” en voelen tienduizenden moslims zich afgestoten? Hoezo zouden Nederlandse jongeren die hier geboren en getogen zijn moeten integreren of aanpassen? Het is de hoogste tijd voor zelfreflectie.

 

Het gevolg van deze uitsluiting is dat sommige jongeren genadeloos ten prooi (dreigen te) vallen aan extremisme en radicalisme. Geduchte ontwrichters van elke samenleving.

 

Het salafisme daarentegen bewijst de oplossing te bieden tegen radicalisme. Ondertussen liggen de salafistische organisaties onder vuur in de media en politiek.

 

De haatimams onder de politici en journalisten dragen slechts bij aan de verharding en polarisatie in de samenleving. Zij pleiten voor een verkapte vrijheid, waarbij zij feitelijk oproepen tot de verwijdering van de Islamitische normen en waarden.

 

Aanpassen of opkrassen!

Onder het mom van participatie worden de islamitische jongeren beknot in hun rechten en vrijheden. Mohamed probeert al maanden een stageplek te krijgen, maar wordt keer op keer afgewezen, omdat hij zijn gebed wil kunnen verrichten in zijn pauze. Is de vrijheid van godsdienst dan niet een groot goed?! Jamila had besloten een hoofddoek te dragen, en werd daarom ontslagen. Is dit dan geen beperking van de emancipatie? Ali werd op school gedwongen mee te doen met kerstvieringsactiviteiten. Daar is toch niks mis mee, zou je kunnen zeggen? Integendeel, het kind wordt onderdrukt en gedwongen een feest van een andere religie mee te vieren. De ouders worden gemanipuleerd door hen te laten denken dat dit verplicht is, terwijl men conform artikel 41 WPO daarvan wettelijk gezien vrijgesteld kan worden. Deze wetten worden echter niet bekend gemaakt aan de ouders. Kennis is tenslotte macht.

En dan Leila; zij moest op haar stageplek een mannelijke leidinggevende de hand schudden. “Hand schudden of vertrekken”. Leila vertrok. Daar kiest ze toch zelf voor, zou je kunnen zeggen? Jazeker, want voor haar is het worden aangeraakt door een man seksuele intimidatie. De werkgever is verplicht seksuele intimidatie te bestrijden (art 3 lid 2 Arbowet). Zij dient in haar rechten gerespecteerd te worden, zonder dat haar vrijheden worden beperkt. Dat is vrijheid. De norm is niet de wijze van groeten, echter dat we elkaar accepteren zoals we zijn.

 

Polarisatie of participatie?

Geen enkele vrije moslim zal zich aanpassen door zich te ontdoen van zijn islamitische identiteit om geaccepteerd te worden. Wat is dan het gevolg van deze afstoting en uitsluiting? Zij raken in een isolement. IS staat met smacht te wachten op deze jongeren, daar is geen twijfel over.

Degene die hen daartoe drijft is niet hun godsdienst, noch degenen die hen adviseren hun godsdienst in alle vrijheid te belijden en de ander te accepteren, echter zijn het degenen die hen niet willen accepteren zoals ze zijn.

 

Een simpele maar gevaarlijke formule

Het huidige wanbeleid van integratie stoot een ieder die volgens zijn eigen religie en principes wil leven van deze samenleving af. Zij worden er zelfs van beschuldigd zich van de maatschappij af te zonderen. De salafistische stichtingen die de jongeren juist leren hoe zij middels het behoud van hun eigen identiteit alsnog de ander kunnen accepteren, worden aangevallen en beschuldigd van de ravage die het integratie wanbeleid heeft veroorzaakt.

Onder wanbeleid valt anti integratief en anti-democratisch beleid, gevoerd door de partijen PvdA, CDA, PVV, SP, PvdD en VVD. Zij voeren het beleid van “de superieure blanke man”, waarbij geëist wordt dat een ieder zich aan hen aanpast. Dit zal echter niet gebeuren!

Kunt u het allemaal nog volgen? Voor het gemak geven we u deze simpele formule:  wanbeleid  + aanval en verbod op salafistische stichtingen = polarisatie en ontwrichting van de samenleving, en extremisme à en dat leidt tot IS. Een simpele formule met desastreuze gevolgen.

Een ieder is vrij om te doen maar vooral ook om te laten wat hij wil, toch? Theoretisch gezien ja, maar de praktijk wijst helaas anders uit. Het is bijgevolg de hoogste tijd dat elke minderheid, volledig geaccepteerd gaat worden. Het apartheidstijdperk is toch al verleden tijd?!?

 

 

Een lesje zelfreflectie

De denkwijze van “superieure normen en waarden” die vele generaties in zijn greep heeft gehouden, kan slechts doorbroken worden door te beginnen bij het begin: de opvoeding. Hoe zou een ieder dan de jeugd moeten voorbereiden op deze maatschappij, zodat zowel hun rechten als de rechten van hun medemensen gewaarborgd kunnen worden?

Ahmed en Fatima maar ook Henk en Ingrid moeten hun kinderen leren dat alle mensen deel uitmaken van de samenleving. Uitgangspunt is dat een ieder geaccepteerd dient te worden zoals hij is, zonder elkaar onrecht aan te doen of schade te berokkenen.

 

Door onze kinderen meer te leren over de verschillende culturen en religieuze achtergronden, dragen wij bij aan een tolerante en vreedzame samenleving. Zo leert Ingrid haar dochter niet dat vrouwen die een gezichtssluier dragen “angstaanjagend” zijn, echter dat het vrouwen zijn die hun vrijheid van godsdienst belijden middels het dragen van de niqaab. Ook leert Ahmed zijn zoon niet dat niet-moslims slecht behandeld moeten worden, maar leren zij beiden hun kinderen dat ze hen moeten accepteren. U wilt toch ook dat uw kind wordt geaccepteerd?

 

De Islamitische normen en waarden zijn een volwaardig onderdeel van de westerse samenleving, of men dat nou wil of niet. Degene die er problemen mee heeft dat een vrouw een niqaab draagt, of een man een vrouw geen hand schudt, of een ander zijn gebed verricht, moet zichzelf heropvoeden door deze zaken te leren accepteren. Dit is Nederland anno nu. Elke opvoeding die hiermee in strijd is, is een gevaarlijke opvoeding die leidt tot verderf, discriminatie en apartheid.

 

Salafisme is een onderdeel van de westerse samenleving

Vele politici en media voeren heden een campagne tegen het salafisme. Het salafisme is geen partij, beweging of stroming. Het salafisme is het volgen van de Islamitische godsdienst zoals deze zuiver is neergezonden, naar de zuivere uitleg van de Profeet Mohamed en zijn metgezellen. Theoretisch en praktisch is elke moslim dus een salafist. Het enige verschil zit in het feit dat de ene moslim meer van zijn geloof kent en of praktiseert, dan de ander.

 

Het salafisme zweert en keurt bovendien geweld af, in tegenstelling tot hetgeen sommige haatdragende- en verspreidende politici beweren.  Het salafisme bestrijdt van oorsprong radicalisme en extremisme, en biedt hiervoor ook de oplossing.

 

Het behoort ook tot het salafisme dat elke moslim verplicht is om mede te waken over de vrede en veiligheid van het land waarin hij woont. Het salafisme omvat tevens het juiste integratiebeleid, waarin wordt opgeroepen tot verdraagzaamheid en een goede en rechtvaardige behandeling van de ander, en alle vormen van onrecht worden uitgesloten. Het is echter een groot deel van de “gevestigde orde” die het tegenovergestelde doet en een kweekvijver creeërt voor radicalisme.

 

Deze islamitische jongeren gaan zich op den duur ook afkeren van de moskeeën, die hen juist kunnen weren van radicalisme. Zij houden slechts het internet over als bron van kennis. Zo komen zij terecht bij mensen die hen verwelkomen en manipuleren. Binnen de kortste keren worden zij meegezogen in het bodemloze moeras van radicalisme en extremisme. De realiteit wijst helaas niet anders uit.

 

Gelijke partners in de bestrijding van radicalisme

Het salafisme draagt in alle opzichten constructief bij aan het debat.  De  salafisten hebben een grote bijdrage geleverd aan de orde en veiligheid in de Nederlandse samenleving. Verschillende professionele salafistische organisaties zetten zich al decennia in voor een veilig en verdraagzaam Nederland. Desondanks worden zij dikwijls tegengewerkt en soms zelfs onderdrukt door de politiek. Het wordt tijd dat wij met z’n allen wakker worden. Het is tijd dat de gemeenschappelijke belangen van de samenleving voorop worden gesteld, en de politiek de hand in eigen boezem steekt.

 

Stichting alFitrah voert al jaren verschillende sociale en juridische onderzoeken uit. Hiermee streeft alFitrah ernaar de problematiek aan te pakken, bij te dragen aan de participatie van de Nederlandse moslims, en discriminatie en uitsluiting te bestrijden.

 

Middels het actief uitvoeren van een anti-radicalisme programma, draagt ondermeer alFitrah bij aan de openbare orde en veiligheid in Nederland, middels de volgende speerpunten:

–          Algemene aanpak; middels het bestrijden van gedachtegoeden die kunnen leiden tot radicalisme, door de moslims van de juiste kennis te voorzien;

–          De groepsaanpak; door de moslims bijv. duidelijk te maken op welke correcte wijze ze dienen om te gaan met incidenten als in Parijs.

–          De individuele aanpak; door trajecten op te zetten voor jongeren die aan een bepaald risicoprofiel voldoen, wegens bepaalde uitspraken of gedragingen.

 

Het anti-radicalisme programma werpt haar vruchten af. Zelfs in die mate dat hiermee meerdere jongeren die al een enkeltje IS geboekt hadden, op andere gedachten zijn gebracht, richting een re-integratie in de samenleving. Het is de hoogste tijd dat de salafisten als gelijke partners worden erkend.

 

Haatimams

Imam betekent in het Arabisch “leider” of “voorganger”. Haatimams zijn de politici en vele media die zorgen voor polarisatie in de samenleving, bevolkingsgroepen tegen elkaar opzetten, en oproepen tot haat, onbegrip en uitsluiting.

 

Voor de afschuwelijke, verachtelijke en misselijkmakende uitspraken van Wilders over o.a. de geweldige Profeet Mohammed vrede zij met hem, zijn er mensen nodig die de jongeren kalmeren en hen begeleiden om zich middels goedheid en rechtvaardigheid, zonder geweld te kunnen uiten. Hiertoe zijn slechts de salafisten, middels hun inhoudelijke islamitische kennis en professionaliteit, in staat.

 

Geef het op!

Dit is niet onze boodschap aan de jongeren. Integendeel, dit is onze universele boodschap aan een ieder die de jongeren probeert te ontdoen van hun islamitische identiteit. Stop liever energie in het bijdragen aan een verdraagzame en vreedzame samenleving.

 

En wat de echte haatimams betreft; haters zijn van alle tijden. Wij dienen echter sterk te staan als een hechte samenleving, een eenheid in verscheidenheid. Nog één keertje dan in simpele formule taal: wederzijdse acceptatie + tolerantie – haatimams = vrede + veiligheid.  Dit is de salafistische formule.

 

Mw. Drs. S. Dahri

 

Mw. Drs. S. Dahri is in 2005 in Economie en Recht afgestudeerd aan de Universiteit van Utrecht. Heden is zij secretaris en beleidsmedewerker bij Stichting alFitrah. Binnen alFitrah leidt ze ook mede de wetenschappelijke onderzoeken.

 

 

 

http://www.nrc.nl/handelsblad/2016/01/23/salafisme-is-de-oplossing-tegen-radicalisering-1579694

Dawahagenda